gravi pisze:
Nie mam jakoś ochoty, żeby bardziej rozbudować myśl, jaka wczoraj przyszła mi do głowy słuchając płyty. Otóż układ rzeczy na płycie (rzeczy a nie piosenek, bo to nie tylko piosenki) bardzo mi przypomina jazdę pociągiem. Piosenki przetykają się z akustyczno-gadanymi przerywnikami, co odpowiada rytmowi podróż - stacja. Najpierw intro i potem jedzie pociąg: Saluto i Aguirre. Przystanek Green. Rusza pociąg - Pieśń. Znów przystanek Home i Archanioły. I tak dalej.
Zwieńczeniem jest dla mnie końcówka. Najpierw mamy dialog Poproszę o bilet do Jerozolimy. A potem do niej jedziemy: Krzyżokmiet, Parowóz nr 8 (z jakże wymownym tekstem w tym miejscu) i wreszcie UT: pies ma swoją kość, kot ma swoje miejsce. Jesteśmy.
Podoba mi się.
Posłuchałem według Twoich znaków i narzuca mi się trochę inny przebieg tej podróży.
Wreszcie UT, ale dla mnie nie jest to dojazd do Jerozolimy. Nie jest to koniec, a raczej jest tylko inny, bardziej niepokojący, mroczny, bo ostatnia stacja to śmierć, pies ma swoją kość, a ty nie masz gdzie położyć swojej głowy, no i jesteśmy na tej ostatniej stacji, myślimy: to tu, czy to nie tu? wychylamy głowę, rozglądamy się, widać Kogoś, albo tylko o Nim myślimy, jesteśmy tam czy jeszcze nie?... i tu mi zaczyna pasować muzyka z płyty do filmu, a zwłaszcza do tajemniczej postaci Grota, który, no właśnie.... nie mógł trafić nigdy w tę stację... i to co na tej ziemi było jego jakimś małym przekleństwem, na tej ostatniej stacji zaczyna być podstawową nadzieją, że nie trafi w nią cały, że będzie obok i wtedy... gotowy koń... jeszcze kilka kroków...
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
, choć przecież użyte w tym dobrym znaczeniu 
