Ultima Thule

Ja tylko w kwestii kulinarnej i dosłownej: wolę bigos niż befsztyk. Co do kwestii merytorycznej (a w ujęciu przedmówcy metaforycznie ujętej, acz pewności co do właściwego odczytania metafory nie mam): czekam na nowy materiał, bo i tak koncerty bigosowe mnie ominęły (nie licząc tego na Jelonkach, gdy nagle zabrzmiało "Kochaj mnie" i część innych kawałków z "Legendy", a i to po bardzo udanej części z innych płyt).

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night

w dziszejszym poznańskim wydaniu gazety wyborczej bardzo dobra recenzja nowej płyty armii

_________________
ja herez ja herez

Wczoraj listonosz mi przyniósł "Podróż Na Wschód". Na początku zaskoczenie bo płyta jest w plastikowo-czarnym opakowaniu. Czarny tu lepiej pasuje niż przezroczyste całkiem pudełko ale byłem przyzwyczajony po ostatnich wydawnictwach Budzego do kartonika. No ale to jedyna rzecz, która może nie do końca przypadła mi do gustu. Bardzo piękne zdjęcia w książeczce. Takie żywe kolory z nich biją! Najbardziej podoba mi się to na środku . No a po włożeniu krążka do wieży to już się zaczęła magiczna Podróż na Wschód. Świetne te nowe wersje i Mumio słychać

_________________
po co ta wrogość do siebie, to co w Tobie prawdziwe jest piękne

W końcu słuchamy! Z pierwszego wrażenia wyłaniają się cztery dominanty:

dominanty-triodanty

para-unpluggedy

ultimy

gery, a przepraszam: gero'y (gery to złe forum wszak)

ad.1 prawie oryginalny skład, a słychać tu jak Dr Kmieta przez lata się polepszył w basie - zaraz po zmianie basisty między Duchem a Drogą krzywiłem się mocno, że przestał bas w Armii brzmieć jak trzeba, a tu brzmi jak trzeba i to jeszcze jak! Fajnie mi się pamięta, jak ten skład grał w filmie na łączce obok torów

ad.2 unpluggedy, bo brzmienie części utworów jest dla mnie bardzo zbliżone do tych właśnie koncertów, zwłaszcza Gdzie ja tam będziesz ty: akustyczna gitara, "miękka" perkusja... ale w ogóle wszystko. Groźniak w tej wersji mało groźny, ale bardzo ładny, naprawdę bardzo. Kfinto i Dom przy moście w podobnej tonacji zagrane.

ad.3 suita Ultima thule wychodzi tu na czoło osiągnięć muzycznych zespołu w ogóle! I jako utwór o tym tytule (rewelacja), i w warstwie krzyżokmietowej, i w przerywnikach. Trzeba będzie posłuchać.

ad.4 ukłony! Jak pilot zrobi topten złota płyta to pozwolę sobie rozważyć pierwsze miejsce dla Towards the East

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Słucham i ja
O muzyce później jak to ogarnę... na razie chcę napisać, że bardzo podoba mi się grafika - dobrze dobrane zdjęcia, dobra okładka (choć wciąż jestem zwolennikiem "legendowego" lub choćby "drogowego" logo Armii - to tutaj jest nijakie). Dobre jest też opisywanie przy utworach np: "7.VI Stacja w Tłokach po południu" - to dodaje ciepła.
Ps. Na razie "Dom przy moście" się mocno wybija na plus

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

świetne są te opisy!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

chciałbym mieć to wydawnictwo, bo widzę że i coś triodantowego jest... no i dużo dobrych recenzji zauważyłem że w necie zbierają wersje anglojęzyczne...

_________________
II.OP.OP

Dostałem płytę pod choinkę, przesłuchałem kilka razy. Na jakiś czas jeszcze płyta zaklinowała się w odtwarzaczu samochodowym. Mam kilka luźnych refleksji.

Po pierwsze zazwyczaj nie lubię takich płyt. Dla mnie to ponowne trawienie przetrawionej treści. Słuchanie płyt z nowymi wersjami nie jest dla mnie przygodą, bo nie mam słuchu i nie lubię wsłuchiwać się szukając różnic w wykonaniach. "Podróż..." za to lubię. Bardzo przyjemnie się słucha, także dlatego, że nie mam kilku płyt Armii na CD i dawno nie słuchałem takiego Aguirre.

Po drugie płyta fajnie brzmi i tu mam refleksję: zespoły szukają jakichś magicznych studiów, żeby "uzyskać brzmienie". Zawsze to doceniałem, choć z uwagi na wspomniany brak słuchu nie zawsze słyszałem. A tu staje zespół na stacji kolejowej i przy zachodzącym słońcu gra na żywca. I jest super. Jak to jest?

Nie wiem czemu, ale dla mnie to jest płyta waltorni. Brzmi tu rewelacyjnie, czekam na jej wejścia, niuanse. I jakoś brak mi po tej płycie w regularnym składzie Armii Banana.

Po przed ostatnie to fajnie brzmią tu kawałki angielskie, zarówno w wykonaniu Budzego (chyba lepiej niż na Friku) jak i Gera (tu wolę Parowóz niż Podróż).

Po ostatnie bardzo czekam na zupełnie NOWĄ płytę Armii. Podróż to dla mnie jakieś preludium, wstęp do nowej jakości. Bardzo jestem jej ciekaw, a ku mojemu smutkowi jakoś jej na horyzoncie 2013 nie widać.

Bo w nagraniu chyba ważniejszy jest klimat / atmosfera - a w tym konkretnym przypadku, graliśmy z Kmietą na rampie na opustoszałej stacyjce, a pod nami przed torami dyrygujący całością Budzy, kontemplujący Sławek i bębniący Stopa. Brian Eno gałkami zbytnio się nie przejmował ale potrafił np. wymagać od gitarzysty żeby ten grał jak indiański wojownik

Fakt, waltornie są piękne. Warto przypomnieć, że we wszystkich utworach akustycznych gra Kuba

Nie ma się co smucić na zapas. Nibiru nie walnęła więc nowy album w 2013 powinien się pojawić

Tak! Tak! Tak!

_________________
un tralala loco

No to brawo dla Kuby!




I jak tu się nie zgodzić z Pietruszką?

Mam podobnie. Ale tu faktycznie zagrało to wszystko inaczej.
Bardzo ujęły mnie szybkie ale jednak bardziej aksamitne wersje "Aguirre" i "Saluto". Wspomniany już przeze mnie "Dom przy moście" również wypadł doskonale. Wyróżniam jeszcze "Popioły" i "Podróż..." by Gero.
Różne smaczki między utowrami i w utworach - świetne. Nienachalne i nie nazbyt ich dużo, lecz w sam raz.
Udana płyta, dobre uzupełnienie do filmu
A to:


oczywiście jest wiadomość tygodnia

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Szybko to są Archanioły na płycie - ale to git... ja lubię jak jest szybko - no i z ciastkiem ma się rozumieć

to dobra wiadomość!

_________________
http://67mil.blogspot.com/

BARDZO DOBRA!!!

_________________
...tam na skraju lasu, gdzie brzóz tyle...