Ultima Thule

Usłyszeliśmy w samochodzie w Trójce o 7:30...
Po krótkiej, cichej modlitwie włączyłem "Legendę" i słuchałem tylko perkusji Stopy...

Światło, świeć Piotrowi.

_________________
Robert Skruszony

Nic nie będzie zapomniane,nic nigdy nie będzie zapomniane...na zawsze w sercu,na zawsze w pamięci po kres...

_________________
Nic nie będzie zapomniane,nic nigdy nie będzie zapomniane...

w latach 90'tych ceniłem Ślimaka, Docenta i Stopę. Jego dzwonki na hi-hacie i szybką pojedyncza stopa grana na zmianę z kotłem, niesamowity dźwięk werbla na triodante ... masakra

Ci , którzy jak Piotr Jahwe ufają, są jak góra Syjon
co się nigdy nie porusza, ale trwa na wieki
Modlę się o wieczny pokój i miłość dla niego

_________________
Nie czyńcie tak jak ci przeciw którym występujecie

Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie, a światłość wiekuista niechaj Mu świeci, niech spoczywa w pokoju wiecznym. Amen.

Stopa na pewno tam będzie nagrywał następne płyty (przecież ma tam z kim grać), żebyśmy mogli posłuchać ich w przyszłości.
Mam nadzieję, że jeszcze z nim pojamuję.
Mimo to, jest mi niewyobrażalnie przykro. W Pl nie tylko jeden z najlepszych perkusistów, ale legenda, jeden z najlepszych muzyków i artystów w ogóle. Nagrał z pięć miliardów świetnych płyt.
RIP

_________________
dobro jest dobre, pięść rozwali świat

[*]
Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie, a światłość wiekuista niechaj Mu świeci, niech spoczywa w pokoju wiecznym. Amen.

Zależy mi na tym, by wszyscy mieszkańcy Najdalszej Wyspy byli reprezentowani na Mszy św. pogrzebowej za duszę Stopy. Jeśli przychodzi Wam do głowy pomysł, w jaki sposób moglibyśmy Go uczcić, to proszę o propozycję na priw.

Nie wiem, czy słyszeliście, ale Polska Fundacja Muzyczna (KRS 0000179888) zbiera pieniądze na pomoc dla rodziny Stopy na subkonto noszące Jego miano:

31 1440 1101 0000 0000 0492 7362
ul. Kruczkowskiego 12 lok. 2
00-380 Warszawa

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night

"Znałem perkusistów wielu,
lecz żaden z nich
nie śmiał zagrać przy STOPIE'LU".

Jezu, co za pustka.
Chce mi się wyć po prostu.
Nie zgadzam się, że go już nie ma.
I żadne gadanie o Woli Bożej
nie zmniejsza mojego smutku.

Kochałem go jak brata
uczyłem się grać na perkusji patrząc jak on gra - kiedy byłem technicznym Armii
Jadałem u niego w domu
Ku*wa mać!

Jedyne co znajduję w swoim sercu to:
Jezusie, synu Dawida, ulituj się nade mną, grzesznikiem.

_________________
<"///><HOPE><\\\">

Dziki jak czytam to co piszesz to mi się ryczeć chce max:((
Znałem Piotra krótko - strasznie ciepły, uroczy człowiek - cieszę się, że dane mi było z nim zagrać parę razy. On miał jakiś nieziemski groove. Pamiętam, jak na późno jesiennej trasie z Izraelem chyba w Katowicach podziwialiśmy z Budzym jego grę. Pamiętam jak Tomasz mi krzyknął do ucha wtedy "skurczybyk, no!"

Inna rzecz, którą pamiętam z tej trasy to rozmowa ze Stopką w Opolu przed koncertem. Kuba powiedział mi później że nie widział jeszcze nigdy wcześniej żeby ktokolwiek skupił na sobie moją uwagę tak długo i efektywnie.

Dziś już chyba przesłuchałem "Legendę" z 20 razy.
Dawno nic mnie tak nie dotknęło jak strata Piotrka.

Nigdy już nikt nie zagra "Światła" jak należy, bo tylko On to potrafił...

Mam cie pocieszać Frantz?
ja wiem, że jemu jest tam lepiej
wiem, ze to wszystko ma sens, tylko tak po ludzku czegoś mi brakuje.
Mam w sercu pokój bo jedyne co mogłem robić po tej wieści to się modlić.
Ja już się dawno tak nie modliłem jak przez ten ostatni tydzień. Ja już wiem, ze ode mnie nic nie zależy - i ze moja modlitwa to nie jest towar na handel wymienny z Panem Bogiem za czyjeś życie. Ja już wiem, że on mi daje ta modlitwę, żebym przeżył to straszne doświadczenie bez złorzeczenia. Po ludzku to jest nie możliwe, wiesz, ja w pracy cały czas ryczałem - za pierwszym razem jak poszła wiadomość, że go odłączyli (nieprawdziwa).
Trzeba wyrzucić to z siebie, tę rozpacz, żeby ona nie przesłaniała większej perspektywy - w tym przypadku życia wiecznego.
Dla mnie to my tu jesteśmy ma obczyźnie, jesteśmy więźniami, tu nasz wrzucono, że zacytuję artystę, pewnego dnia.
Bo nasza ojczyzna jest w Niebie.
I Piotrek już wrócił do domu, już nie ma zmartwień, no nie wiem, typu, ze pita trzeba wypełnić, albo za co spłacić kolejna ratę kredytu. Mi jest lżej na sercu jak pomyślę, ze on teraz oręduje za nami. I ze niedługo, bardzo niedługo się spotkamy i on znowu będzie łaził na rękach - tym razem za plecami św. Piotra (zrobił kiedyś taki numer w studio jak leciał wywiad na żywo)

_________________
<"///><HOPE><\\\">

Irracjonalnie - to wydarzenie - jego przejścia ze śmierci do życia (bo to czego tu na ziemi doświadczam, to tylko krew, pot i łzy), do prawdziwego życia, wzmacnia moja wiarę.
Śmierć, jak pisze Augustyn Pelanowski nie jest niczym ostatecznym. Dla nas to tak, jakby on wszedł do pokoju i zamknął za sobą drzwi, których na razie (podkreślenie moje/: na razie) nie możemy otworzyć. Ale on za nimi jest i pewnego dnia, gdy już będziemy mogli te drzwi otworzyć to się spotkamy.

_________________
<"///><HOPE><\\\">

Nie powinniśmy zapominać, że jesteśmy jeszcze w okresie Wielkiej Nocy. Wierzę, że Stopy dotyczy poniższy fragment dzisiejszych czytań (J 6, 54-56 i 58):

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night